بیا محبوبه ی من !. . .

تو عاشق می شوی هر روز و حاشا می کنی هرشب

و من با آتش عشقت مدارا می کنم هر شب

تو مشرک می کنی هر روز با  عشقت مرا اما

خدا را در نگاهت باز پیدا می کنم هر شب

نمی دانی چه غوغایی تو بر پا می کنی هر روز؟!

نمی دانی چه حالی با تو تنها می کنم هر شب؟!

تو می سوزانیم هر روز و من با شوق و با لذت

میان شعله ها خود را تماشا می  کنم هر شب

تو هی امروز و فردا می کنی  اما نمیایی

و  من با ساده لوحی فکر فردا  می کنم هر شب

تو عاشق می شوی من نیز عاشق می شوم اما

تو می خندی و من صد فکر بیجا می کنم هرشب

تو با احساس من  گل پوچ بازی می کنی هر روز

و من در پیش خلقی مشت خود وا می کنم هرشب

مرا بیمار چشمان سیاهت می کنی هر روز

به امید لبت خود را مداوا می کنم هرشب

بیا محبوبه ی من دست از این آشوبها بردار

که مرگ خویش از « کیوان » تقاضا می کنم هر شب

شعری از دوستی عزیز کیوان هاشمی

نوشته شده در 88/06/08ساعت 11:30 بعد از ظهر توسط فائزه شکیبا| |